Het sporten. Ik zou een update van mijn afspraak geven en ik moet tot mijn spijt melden dat ik niet ben geweest. Ik kon niet anders. Het was me nooit gelukt bij de sportschool. Ik ben namelijk mijn lichamelijke grenzen over gegaan. Op mijn werk heb ik dingen boven mijn macht gedaan. Ik vond het heerlijk om de kleding wanden opnieuw te doen, een mooie presentatie te maken en heb dus helemaal niet naar mijn lijf geluisterd. Ja ik weet het, helemaal fout en ik mag nu ook met de consequentie zitten. De spieren in mijn armen, nek en schouders voelen heel pijnlijk aan, zelfs de zware medicijnen kunnen de pijn niet meer gedeeltelijk onderdrukken.
Maar ik ga niet bij de pakken neerzitten. Vrijdag 23 maart 2012 heb ik in mijn agenda groot neer gezet dat ik naar de sportschool ga. En deze week doe ik het voorzichtig aan op mijn werk en ga ik leren om beter naar mijn lijf te luisteren.
Ik denk dat luisteren naar mijn lijf en op signalen reageren het moeilijkste is. Ik heb geleerd om door te gaan en niet te zeuren. Eigenlijk ga je dan steeds over je eigen grenzen heen en om dat af te leren is al een klus op zich. Ik zou het ook niet af moeten leren maar aan moeten leren om te luisteren naar de signalen van mijn lijf en leren om goed samen te werken.
Dus ik heb twee klussen te klaren, beter naar mijn lijf luisteren en stoppen wanneer mijn lijf dat aan geeft EN naar de sportschool zodat mijn spieren in betere conditie zijn.
Zo en wat is er bij jou mis gegaan, heb je er wat van geleerd waarom je niet gegaan bent?
Het is meestal een voor de hand liggend excuus. Ga nu even nadenken waarom je dat excuus gebruikt hebt. Wat heb je allemaal WEL gedaan deze week waardoor je niet naar de sportschool kon gaan? Was dit belangrijk (je kind(eren) hadden extra aandacht nodig) ? Had het met je gezondheid te maken (met griep op bed)? Voel het niet als valen, misschien vind je de sportschool helemaal niets maar honkballen wel, ga je dan aanmelden bij een honkbal vereniging bij jou in de buurt, of elke andere sport die JIJ leuk vind. Het mag leuk zijn en er met plezier heen gaan is veel belangrijker dan dat je MOET. Ik merk zelf dat ik het woordje "moeten" niet leuk vind en dat ik het eigenlijk best wel vaak gebruik. Bij "moeten" krijg ik het gevoel dat ik het niet ga doen, dus vanaf nu "WIL" ik sporten en zo voelt het ook beter en ben ik blijer.
Aanstaande vrijdag staat weer in mijn agenda, ik hoop dat jij dat ook hebt gedaan (of een andere dag in de week) en als je wel bent wezen sporten ben ik geweldig trots op je. Dat voelde goed hé! Door iets te doen wat je leuk vind kost je soms energie maar je krijgt er nog meer energie voor terug en een heel goed gevoel en daar mag je heel trots op zijn.
Ik blijf je op de hoogte houden van mijn vorderingen.
Dikke knuffel voor iedereen die hem nodig heeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten